काठमाडौँ, ७ भदौ । एमालेमा केही वर्षयता केपी शर्मा ओली एकलौटी निर्विवाद देखिएका थिए। वरिष्ठ नेताहरू माधवकुमार नेपाल, वामदेव गौतम र घनश्याम भुसालजस्ता व्यक्तित्वहरू बाहिरिएपछि ओलीको नेतृत्वलाई चुनौती दिने शक्ति पार्टीभित्र कमजोर बनेको थियो। तर हालैको राजनीतिक घटनाक्रमले त्यो सहजता फेरि धमिल्याएको छ। यसको कारण पूर्वराष्ट्रपति विद्या भण्डारीको सक्रियता हो जसले एमालेभित्र पुनः शक्ति सन्तुलनको खेल सुरु भएको स्पष्ट सङ्केत दिएको छ।
विद्या भण्डारीको पुनरागमन र त्यसको प्रभाव
राष्ट्रपति पदबाट अवकाश लिएर केही समय मौन बसेकी विद्या भण्डारीले हालै थापा गाउँमा सम्पर्क कार्यालय स्थापना गरेकी छन्। यो कदम केवल सामाजिक सम्पर्कका लागि नभई राजनीतिक उद्देश्यसहित गरिएको बुझिन्छ। च्यासलस्थित पार्टी कार्यालयले उनको सदस्यता नवीकरण अस्वीकार गरेपछि विवाद थप चर्किएको हो। यसलाई भण्डारीले कडा शब्दमा प्रतिवाद गर्दै भनिन्, “च्यासलले मात्रै सदस्यता खोस्न सक्दैन।” यससँगै उनले समानान्तर गतिविधि सुरु गरेकी छन् जसले एमालेभित्रको आन्तरिक द्वन्द्व सतहमा ल्याएको छ।
शुक्रवार ओलीले पत्रकारहरूमाझ दिएको प्रतिक्रियाले विवादको तीव्रता अझै बढाएको छ। ओलीले भने, “सदस्यताको रसिद कर्मचारी झुक्याएर लिनु हुँदैन। राष्ट्रपति हुँदा सदस्यता त्यागिएको थियो। फर्कन नयाँ फारम भर्नुपर्छ।” उनले भण्डारीलाई दुईपटक राष्ट्रपति बनाउन आफ्नो योगदान स्मरण गराउँदै प्रश्न उठाए, “राजनीति गर्न मन थियो भने किन राष्ट्रपति बनिन्?” यी अभिव्यक्तिहरू ओलीको असहजता मात्र होइन आक्रोशको सूचक पनि हुन्।
मदन भण्डारी फाउन्डेसन : नयाँ शक्ति केन्द्र?
विद्या भण्डारीले आफ्नो सक्रियता बढाउँदा मदन भण्डारी फाउन्डेसनलाई आधार बनाएकी छन्। यही संस्था विगतमा ओलीकै राजनीतिक यात्रामा महत्वपूर्ण रह्यो। अहिले फाउन्डेसनलाई पुनः राजनीतिक गतिविधिको केन्द्र बनाउँदा ओली असहज हुनु स्वाभाविक हो। यस संस्थामार्फत भण्डारीले आफ्नो सञ्जाल विस्तार गर्न र समर्थकहरूलाई सङ्गठित पार्न थालिसकेकी छन्। यसले उनी केवल प्रतीकात्मक उपस्थितिमै सीमित रहने छैनन् भन्ने सन्देश दिएको छ।
महाधिवेशन र भविष्यको समीकरण
यो विवाद केवल व्यक्तिगत महत्त्वाकाङ्क्षासम्म सीमित छैन। महाधिवेशन नजिकिँदै गर्दा पार्टीको नेतृत्वमा कसको प्रभाव रहन्छ भन्ने विषय यससँग प्रत्यक्ष जोडिएको छ। भण्डारीले पार्टी नछोड्ने र नेतृत्वमा प्रतिस्पर्धा गर्ने सङ्केत दिएकी छन्। उनले सार्वजनिक कार्यक्रममा समेत एमालेसँग नातो तोडिएको छैन भन्ने सन्देश दिइरहेकी छन्। यसले ओलीको एकलौटीलाई ठाडो चुनौती दिएको छ।
तर ओली पनि सजिलै आफ्नो पकड छोड्ने नेतामा पर्दैनन्। उनले विगतमा देखाएको सङ्गठनात्मक शक्ति र कार्यकर्तामाथिको प्रभाव अझै बलियो छ। यद्यपि, भण्डारीको प्रवेशसँगै एमालेभित्र नयाँ गुटीय समीकरण बन्ने सङ्केत देखिँदै छ। यो समीकरणले भविष्यमा पार्टीको नीति, रणनीति र नेतृत्व दुवैलाई प्रभावित गर्नेछ।
ओलीमाथि बढ्दो दबाब
विद्या भण्डारीको चुनौती बाहेक ओलीलाई बाह्य मोर्चामा पनि ठुलो दबाब छ। संसददेखि सडकसम्म उनको नेतृत्वमाथि आलोचना भइरहेको छ। गठबन्धनमा असहयोगी व्यवहार, सरकारको कामप्रति असन्तुष्टि, रास्वपाको दूरी, विभिन्न घोटालाका आरोप र आर्थिक सङ्कटले ओलीको नेतृत्वलाई थप कमजोर बनाएको छ।
त्यसै बेला, जनता सरकारप्रति असन्तुष्ट छन्। मूल्यवृद्धि, बेरोजगारी र सुशासनको कमीले सरकारमाथि चर्को आक्रोश बढेको छ। यी सबै कारकहरूले ओलीलाई बहु आयामिक दबाबमा पारेका छन्।
भविष्य कता तिर?
विद्या भण्डारीको सक्रियताले एमाले मात्र होइन, राष्ट्रिय राजनीतिमा पनि तरङ्ग ल्याएको छ। पूर्वराष्ट्रपतिका हैसियतले उनीसँग जनस्तरमा ठुलो प्रभाव छ। अर्कोतर्फ, ओली अझै पार्टीभित्र सबभन्दा बलियो संरचनामा छन्। यी दुईबिचको प्रतिस्पर्धाले एमालेको एकता मात्र होइन, आगामी सरकार निर्माण र राष्ट्रिय शक्ति सन्तुलनमा पनि प्रभाव पार्नेछ।
यदि भण्डारीले सङ्गठनमा पुनः पकड जमाउन सफल भइन् भने, ओलीको एकलौटी समाप्त हुने सम्भावना प्रबल देखिन्छ। तर ओलीको अनुभव, सङ्गठनात्मक पकड र संसाधन बलियो भएकाले उनी पनि सजिलै हार मान्ने छैनन्। त्यसैले महाधिवेशन नजिकिँदै गर्दा एमालेभित्रको आन्तरिक द्वन्द्व अझ चर्कने निश्चित छ। यसको असर एमालेको भविष्य मात्रै होइन, नेपालकै समग्र राजनीतिक स्थायित्वमा पर्नेछ।
